Construction workers, painters and others who had to work on the island today, spread across the drawing room. Some fanatical, early tourists chose a place by the window.

He decided to go out on the outside deck, although it drizzled a little. It was never busy on the early boat, but sitting among all those people, dat paste hem niet. Hij koesterde zijn begeerde eenzaamheid.

De watersluier werd allengs dikker en onttrok het eiland aan het zicht. Hij glimlachte, sloot zijn ogen en zag de contouren, de vuurtoren, de spits van de kerktoren, de haven, het dorp en de dijk van zijn bijna thuis. De tocht verliep vlot. Uit de grijze aantrekkelijkheid doemde de aanlegsteiger al op.

De boot stroomde leeg naar wachtende auto’s, taxi’s en bussen. Op zijn gemak kuierde hij over de veerdam en de dijk. Na enige tijd liep hij naar beneden en wandelde over een smal schelpenpad naar zijn vaste verblijfplaats, een klein huisje, net buiten het dorp.

 

De volgende ochtend fietste hij naar het strand op een stokoude, deels verroeste fiets, die meer afremde dan dat hij hem vooruit leek te brengen. Nadat hij de fiets had gestald, beklom hij het duin, daalde af naar het strand en begon aan de lange wandeling naar het oosten.

Het druilerige weer legde een serene, verstillende deken over het nagenoeg onzichtbare, weidse strand. Toen hij de kabbelende branding had bereikt, struinde hij langs de verschuivende limiet naar de punt van het eiland. Eenmaal aangekomen op wat je het einde van het eiland had kunnen noemen, bleek het dood tij te zijn, maar dat wist hij al.

Twaalf jaar alleen en bijna net zolang degelijk eenzaam, voelde hij zich als een levend eiland, verbonden met deze intense, door water en vrede omsloten, natuurlijke oerplek.

Your name or company or institution.
Door: Folkert Buiter
Your email address